|
|
 |
|
|
|
|
| ske·dad·dle [ skə dádd'l ] |
intransitive verb (past and past participle ske·dad·dled, present participle ske·dad·dling, 3rd person present singular ske·dad·dles) |
|
| Definition: |
| |
run away: to run away quickly
|
noun |
|
| Definition: |
| |
quick departure: a very quick or agitated departure
|
| [Mid-19th century. Origin ?] |
|
 ske·dad·dler noun |
|
|
|
|