|
|
 |
|
|
|
|
| wun·der·kind [ vndər kìnd, wúndər kìnd ] (plural wun·der·kind·er [ vnderkìndər, wúndər kìndər ] or wun·der·kinds) |
noun |
|
| Definition: |
| |
1. young successful person: somebody who is extremely successful at a young age
|
2. child prodigy: a child who is unusually talented at something
|
| [Late 19th century. < German, "wonder child"] |
|
|
|