|
|
 |
|
|
|
|
| un·wit·ting [ un wítting ] |
adjective |
|
| Definition: |
| |
1. unknowing: unaware of what is happening in a situation
|
2. unintentional: said or done unintentionally
|
| [ Old English unwitende< present participle of witan "become aware of, learn" < Germanic] |
|
 un·wit·ting·ly adverb |
|
|
|
|