|
|
 |
|
|
|
|
| un·couth [ un kth ] |
adjective |
|
| Definition: |
| |
1. ill-mannered: behaving in an ill-mannered or unrefined way
|
2. awkward: clumsy and ungraceful
|
| [ Old English uncūþ "unknown" < cūþ "known," past participle of cunnan "know" (see can2)] |
|
 un·couth·ly adverb |
 un·couth·ness noun |
|
|
|
|