|
|
 |
|
|
|
|
| e·ter·nize [ ə túr nz ] (past and past participle e·ter·nized, present participle e·ter·niz·ing, 3rd person present singular e·ter·niz·es) |
transitive verb |
|
| Definition: |
| |
Same as eternalize (sense 1)
|
| [Mid-16th century. < French éterniser< Latin aeternus (see eternal)] |
|
|
|