|
|
 |
|
|
|
|
| en·feoff [ in ff, en ff ] (past and past participle en·feoffed, present participle en·feoff·ing, 3rd person present singular en·feoffs) |
transitive verb |
|
| Definition: |
| |
give somebody land freehold: formerly, to invest somebody with the freehold possession of a piece of land
|
| [14th century. < Anglo-Norman enfeoffer< Old French fief (see fief)] |
|
 en·feoff·ment noun |
|
|
|
|