|
|
 |
|
|
|
|
| af·fright [ ə frt ] |
transitive verb (past and past participle af·fright·ed, present participle af·fright·ing, 3rd person present singular af·frights) |
|
| Definition: |
| |
frighten: to overwhelm somebody with sudden fear
|
noun |
|
| Definition: |
| |
terror: sudden overwhelming fear
|
| [Late 16th century. < obsolete fright "frighten" < Old English fryhtan< Germanic] |
|
 af·fright·ment noun |
|
|
|
|