|
|
 |
|
|
|
|
| in·dig·nant [ in dígnənt ] |
adjective |
|
| Definition: |
| |
angry at unfairness: angry or annoyed at the apparent unfairness or unreasonableness of something
|
| [Late 16th century. < Latin indignant-, present participle of indignari "regard as unworthy" < dignus "worthy"] |
|
 in·dig·nant·ly adverb |
|
|
|
|