|
|
 |
|
|
|
|
| brig·and [ bríggənd ] (plural brig·ands) |
noun |
|
| Definition: |
| |
bandit: a bandit operating in wild or isolated terrain, usually as a member of a roving band
(
literary
)
|
| [14th century. Via Old French< Italian brigante< present participle of brigare (see brigade)] |
|
 brig·and·age noun |
 brig·and·ism noun |
 brig·and·ry noun |
|
|
|
|